Fırtınalı Hayatlar

Tam bir gizli hazine. Yönetmen Gore Verbinski, Hollywood’un en oturaklı proje adamlarından biri ki bunun kanıtı olarak elimizde birden fazla film var. Ama esas üzücü olanı Gore Verbinski’nin gerek kadrosuyla, gerek müzikleriyle, gerek görüntü yönetimiyle tam bir şehir masalı olan bu güzel filminin diğer filmlerinin arasında gözden kaçmış olması ve hak ettiği ilgiyi görmemesi.

Bu filme dair hayranlığımın kaynağı muhtemelen izlerken ne Gore Verbinski’nin filmin yönetmeni olduğunu bilmem ne de Nicholas Cage’e sempati duymamdan kaynaklı. Nicholas Cage’le ilgili şahsi fikrim, Raising Arizona ve Leaving Las Vegas’taki performansları gibi birkaç istisna dışında şişirilmiş sinir bozucu garip bi herif olduğu. Ama bu filmde bu meşe kökenli önyargımı bile kıracak bi performans sergilemiş. Michael Caine, oğluyla iletişim sorunu yaşayan ama oğlunu sevdiği her halinden belli olan başarılı baba rolünde o kadar ağırbaşlı ki bu cümleyi devam ettirecek bi tasvir bulamıyorum..o derece yani…Robert Spritzel isimli karakter Hollywood’da hayat bulmuş en dokunaklı karakterlerden biri gerçek anlamda zira tüm o ağırbaşlılığın görmüş geçirmişliğin ardında çok sevdiği oğluna hiç bi zaman yeterince sevgi gösterememiş, onunla ne kadar gurur duyduğunu söyleyememiş olmanın pişmanlığını her saniyede hissediyorsunuz.