Her yıl binlerce sinemaseveri birbirinden güzel filmlerle buluşturan ve bu alanda Türkiye’nin en büyük film festivallerinden olan İstanbul Film Festivali, İstanbul Kültür Sanat Vakfı tarafından 29. kez düzenleniyor. Akbank’ın sponsor olduğu festival 3-18 Nisan tarihleri arasında 22 bölümde 57 farklı ülkeden 243 yönetmenin çektiği 200′ün üzerinde sinema filmini sinemaseverler ile buluşturacak.

Festivalin açılışı Radu Mihaileanu’nun “Paris’te Son Konser” isimli filmiyle olacak. Kapanışta ise Oliver Stone’un “Borsa: Para Asla Uyumaz” filmi gösterilecek.

Festivalin tam programını birden fazla yazıyla buradan linklendireceğim. Zira tek bir yazı ile çok uzun olacaktı. Festivalin tüm bölümlerini bu sayfa üzerinden diğer yazılara linklendirilmiş olarak bulabileceksiniz. Ayrıca istanbul film festivali 29 etiketi ile de tüm festival yazılarını, izlediğimiz filmlerin kritiklerini, fragmanlarını bulabilirsiniz.

Festival yazıları aşağıdaki linklerde!

Festival biletlerini nereden, ne zaman alabileceğiniz ve film gösterimlerinin nereden yapılacağı gibi genel bilgileri bu yazıda bulabilirsiniz:

http://www.sineblok.com/film/530/29-istanbul-film-festivali-genel-bilgiler.html

Festival kapsamında düzenlenecek Uluslararası Film Yarışması yani Uluslararası Altın Lale Ödülleri ve katılanları ile ilgili yazıya buradan ulaşabilirsiniz:

http://www.sineblok.com/film/533/29-istanbul-film-festivali-uluslararasi-altin-lale-odulleri.html

Festival kapsamında düzenlenecek Ulusal Film Yarışması yani Ulusal Altın Lale Ödülleri ve katılanları ile ilgili yazıya buradan ulaşabilirsiniz:

http://www.sineblok.com/film/539/29-istanbul-film-festivali-ulusal-altin-lale-odulleri.html

Festival görsellerine ihtiyaç duyanlar var ise buradan temel iki görselini de paylaşıyorum.

Boyutları biraz büyük ancak işe yararlar:

Festival için özel hazırlanan afiş:

Festival logosunun bulunduğu görsel:

Yukarıda da söylediğim gibi festival programı burada olacak yazıları ekledikçe. Bu yazıyı sürekli güncelleyeceğim.

Bilim kurgu filmleri tarihinin en önemli sözlerinden birisidir bu söz. Hatta bilim kurgu mu fantezi mi olduğu sürekli tartışılan Star Wars serisinin meşhur “may the force be with you” sözünden daha da eskidir. 1951 yılına dayanır. Peki anlamı nedir? Bunun için bu sözün nereden çıktığına bakmamız gerekiyor.

Her şey 1951 yılında Harry Bates’in yazdığı senaryodan yola çıkılarak çekilen bilim kurgu klasiği “The Day The Earth Stood Still” filminde insan formuna bürünmüş uzaylı Klaatu’nun, Helen Benson karakterini uzay gemisine götürürken söylediği:

There’s no limit to what he can do. He could destroy the earth… If anything should happen to me you must go to Gort, you must say these words, “Klaatu barada nikto”, please repeat that.

sözler ile başladı. Türkçesi ise “Yapabileceklerinin sınırı yok. Dünyayı yok edebilir. Bana bir şey olursa Gort’a (robota) gitmeli ve bu sözleri söylemelisin: “Klaatu barada nikto” lütfen tekrar et.”

Bu filmden sonra sinema dünyasında bilim kurgunun en önemli baş yapıtlarından biri haline gelen “Dünyanın Durduğu Gün” filmini, Holywood sineması saygıyla anmaya başladı.

Şimdi hangi filmlerde bu söze göndermeler yapıldığına bir bakalım:

Bu sözün Wikipedia sayfasında da yer alan ancak benim kendi farkettiğim filmleri söyleyeyim önce.

1. 1982 yapımı Tron filminde Alan Bradley, cubicle’a giriş yaptığı sırada ofis duvarında bu söz yazmaktadır. (27:20)
2. 1983 yapımı Star Wars: Return of the Jedi filminde Jabba the Hutt’ın gemisinin iki korumasının isimleri de açık bir göndermedir. Bu korumalardan birisi Nikto türü bir yaratıktır ve adı da Klaatu’dur. Diğeri ise Klaatunian türü bir yaratıktır ve adı da Barada’dır.
3. Aynı isimli filmin 2008 çevriminde bu lafın neden geçmediğini bir türlü anlamamıştım. Defalarca izlemiş ancak dikkat edememiştim. Keanu Reeves’in oynadığı The Day The Earth Stood Still filminde bu lafı, filmi son izleyişimdi 2 defa duydum. İlki Klaatu vurulduğunda aktif hale gelen Gort’u durdurmak için bu lafı söylüyor. Ancak bu replik altyazılarda kendisine yer bulmadı. Diğeri ise filmin sonunda yine küreye yaklaşan Klaatu’nun Gort’u durdurmak için fısıldar şekilde söylemesiydi. Bunu da yine aynı şekilde altyazılarda göremeyiz.

Bilim kurgu sinemasının en önemli repliğini bu üç filmde 4 kez farkettim. Ancak 1-2 filmde daha bu söze ve filme göndermeler mevcutmuş. Onları da hemen sıralayalım:

1. 1992 yapımı ve Robin Williams’ın oynadığı “Toys” filminde Leland Zevo karakteri, öfkeli robotik yaratığı durdurmak için yine bu repliği kullanmış.
2. Yine 1993 yapımı Army of Darkness filminde Ash karakteri, “Necromonicon”u geri almak için yine bu sözleri kullanır. Ancak tam olarak hatırlayamaz ve “Klaatu… verata… n… Necktie. Nectar. Nickel. Noodle.” der. (:

Bu filmlerin dışında bir tiyatro oyununda da yine aynı şekilde bu sözler kullanılır. Ve son olarak da bu ünlü replik, açık kaynak kodlamalı internet tarayıcısı olan Mozilla Firefox 3 ve daha yüksek sürümlerinde kendisine yer bulur. Firefox adres çubuğuna “about:robots” yazdığınızda karşınıza çıkacak pencerede sizi bir robot karşılar ve tarayıcınızın başlığının “Gort, Klaatu barada nikto!” olarak değiştiğini görürsünüz.

Peki bu söz tam olarak ne anlama geliyor? Sözün tam bir çevirisi ne Türkçe’ye ne de İngilizce’ye var. Ancak bu sözün bir güvenli kelime olduğu da apaçık ortadadır. The Day The Earth Stood Still’i izlediyseniz ne demek istediğimi anlayacaksınız.

Bu replik hakkındaki Wikipedia sayfasına buradan ulaşabilirsiniz.

Şu anda dehşete kapıldım. Hıncal Uluç gibi bağırmak istiyorum: “Ben böyle şey görmedim Haşmet! Böyle şey görmedim!” Önceki gün bir arkadaşıma 500 Days of Summer’ı izleyeceğimi söylediğimde beni tanıdığı için sen sevmeyebilirsin o filmi dedi. Bunun filmin konusuyla alakalı olduğunu filmi izleyinceye kadar da bilemeyecektim tabi. Sonuç olarak filmi izledim, çok beğendim. Ama arkadaşım da haklıydı. Kişisel sebeplerden dolayı konuyu beğenemedim. Zira karakterler gerçek hayatın içinden hatta ve hatta benim hayatımın içinden gibiydi. Bu tarz filmleri bu yüzden pek sevmiyorum. Örneğin kendimi utanç durumlara sokmamak için fazla rahat olmadığımdan dolayı bir filmde adamın tekinin birileri önünde komik durumlara düşmesini izleyemiyorum bunu ve bunu başka türlü nasıl açıklayabileceğimi de açıkçası bilemiyorum.

Filme dönecek olursak Zooey Deschanel dünyanın gördüğü en tatlı kadınlardan bir tanesi zaten. Joseph Gordon-Levitt de 3rd Rock From The Sun ile kendisini duyurmuştu bana. Ardından başarılı yapımlarda yer almaya başladı. Koca kafa küçük vücut olayı sempatik kılıyor bu adamı. Aslında bu tarz filmlerde senaryo çok yoğun olduğu için yönetmenin çekimleri fazla da abartmasına gerek yoktur. Konuyu yeterince açık anlatsın yeterdir. Ancak bir kaç sahne benim çok hoşuma gitti filmde. İlk filmi olan bir klip yönetmeni için başarılı bir iş çıkartmış Marc Webb. Teknik açıdan hiçbir bilgim olmasa bile söyleyebilirim ki ruh halini güzel yansıtan sahnelerdi. Özellikle filmin içindeki film muazzamdı. Güzel dalga geçilmiş orada. Ama daha fazla ipucu vermemek gerekli film ile ilgili #katilusak

Erkeğin kızın geçmiş sevgililerini hayalinde nasıl canlandırdığı gibi ince ama gerçek detaylar çok güzel yansımış filme. Yada arkadaşların kızlar hakkındaki konuşmaları da. Ayrıca bolca Ikea reklamı var filmde. Bence izleyin. Siz de kendinizden bir şeyler bulacaksınızdır.

Ne de olsa hayat devam ediyor.

Filme buradan başlayabilirsiniz:

Boy meets girl. Boy falls in love. Girl doesn’t.

Sıcak çikolatalı veya sahlepli ,ki kesinlikle sıcak şarabı tercih ederim, bitmeyen kış gecelerinde en büyük eğlence kuşkusuz film izlemektir. Kimi geceler arkadaşlarınla birlikte, kimi geceler sevgilinle birlikte kimi geceler de yalnız başına izleyeceğin filmler olacaktır. Bu üç farklı ortamda en önemli nokta patlamış mısırın tuzunun az olup olmadığı değil doğru film seçiminin yapılıp yapılmadığıdır. Örneğin arkadaş ortamındayken Goran Dukic’in Wristcutters: A Love Story filminin izlenmesi sıkıntıyla karşılanacak bir durumdur. Ancak arkadaş ortamındayken Back To The Future’ın izlenmesi yada başka bir komedi, macera,korku filminin izlenmesi daha makuldür.

Sevgili ile izlenmesi gereken filmler ise daha romantik veya daha korku ağırlıklı olabilir. Bu sizin biraz da kişiliğinize bağlı olarak değişir. Mesela “7 Pounds“  ile aradaki bağları sevgiyle güçlendirmek mi istersiniz yoksa “Amityville Horror” ile aradaki bağları güven ile mi güçlendirmek istersiniz. Bu sorunun cevabı size yada sizin o anki seçiminize bağlı olarak değişir.

Şaka bir yana bir de tek başına izlenmesi gereken filmler vardır. Örneğin 2001: A Space Odyssey yada devamı gibi çekilmiş 2010 yada Blade Runner gibi kültleri tek başınıza izlemeniz tıpkı okumaktan sıkılacağınızı düşündüğünüz ama bilgi edinmek için okuduğunuz klasik kitap serilerine benzerler. Ancak bazen gerçekten beğenirsiniz. Yıllar önce izlediğim Birdman of Alcatraz da mesela bu etkiyi yaratmıştır bende. Veya Charlie Chaplin’in Modern Times’ı gerçekten mükemmel bir filmdir. Yazının girişini üç paragraf tutmakla hiç iyi bir iş yapmadığımın farkındayım ancak kendimce film izleme yöntemleri belirtmem belki de haklılık payımı arttıracaktır.

Moon kesinlikle insanın tek başına izlemesi gereken bir film. Biraz 2001: A Space Odyssey gizliliği, biraz 2010 açıklayıcılığı var içinde. Biraz da Blade Runner barındırıyor sinir bozuculuğuyla. İstanbul’da bulunduğumuz hafta sonunda başlayan Film Ekimi’nde bir cumartesi günü prömiyeriydi “Moon“. Bu gezi planlı olmadığı için zaman ve bilet ayıramamış kendime ve izleyememiştim Film Ekimi’nde bu filmi. Tabiki ilk çekici yanı adıydı filmin. 1950′lerden beri kimin dikkatini çekmiyor ki Ay kelimesi? Kim hala haber sitelerinde Ay ile ilgili bir haber çıktığında bakmadan geçemiyor ki? Ancak filmin adı sadece görünen yüzü. Biraz inceleyince Ay’ın karanlık yüzünün daha farklı olduğunu gördüm. (Brain Damage’ı tam da bu sırada dinlemeye başladım)

Filmin yönetmeni efsane rock yıldızı David Bowie’nin oğlu. Senaristi de keza yine Joey Bowie olarak da bilinen Duncan Jones. Bilim kurgu ile dramanın birleştiği filmlerden birisi olan “Moon”, tükenebilir enerji kaynakları yerine Ay’ın karanlık yüzünden çıkartılan ve atık yaratmayan enerjiyi keşfeden bir şirketin Ay üssünde bulunan çalışanını konu alıyor. Kontratlı bir çalışan olan Sam Bell, kontratını doldurup ailesinin yanına dünyaya dönmeyi sabırsızlıkla beklerken ona arkadaşlık yapan ve ihtiyaçlarını karşılayan tek şey de Gerty adındaki bir süper bilgisayar. Sam Rockwell’in canlandırdığı karakter senarist Duncan Jones’un hayal dünyasındaki Ay hayatını anlatmakta. Belirtmem gerekir ki filmde çok ileri derecede Stanley Kubrick esintileri var. Ancak 2001: A Space Odyssey’deki gibi bir uzay tasviri yerine bu Kubrick atmosferi bir senaryo dahilinde kullanılmış durumda. Tek bir insan, bir robot, sessiz geçen ama yine de her an bir yerden bir şey çıkacakmış hissi uyandıran klasik müzik ve Ay’ın başarılı betimlenişi… Yine de yanlış anlaşılmasın Kubrick’ten esinlenmiş olabilir ancak bu filmin kötü olduğu anlamına gelmiyor. İlk uzun metraj filminde oldukça başarılı bir iş çıkarmış durumda Duncan Jones. Film ilk olarak Sundance Film Festivalinde gösterilmiş ve otoritelerin beğenisini kazanmış. Film ile ilgili daha fazla detay vermeye gerek yok ama #katilusak.

Ayrıca Duncan Jones yaptığı açıklamalar ile “Moon”u bir seri haline getirmek istediğini ve bir üçleme yaratmak istediğini belirtmiş. Şimdiden kendinizi ayarlayın. 3 yalnız gece 3 “Moon” gecesi olacak. Zira yazının başında belirttiğim yalnız izlemeniz gereken filmlerden bir tanesi de “Moon”

Bir süredir beklediğimiz ve katılımcıların fazlalığı sebebiyle geciken finalistleri belirleme çalışmaları sonunda bu sabah (27 Ekim 2009) sonlandırıldı. Festival programının da ilerleyen saatlerde yayınlanmasını bekliyoruz.

Kategorilere göre finale kalan filmler ve yönetmenleri:

* film – yönetmen şeklinde sıralama yapılmıştır.

Ulusal Animasyon Finalistler

Dino Tork – Adil Alpakın
Loutky – Özlem Akın
Dalga Teorisi – Gökhan Okur ve Deniz Tarsus
Malfunction – Ayça Kartal
Katharsis – Ersin Kozan

Ulusal Belgesel Finalistler

Beyaz Prenses – Emre Karadaş
Çığlık – Ahmet Bikiç
Lady Mukhtar – Didem Şahin
Özgürlüğe Mahkum – Nurullah Dinçer
Göç Kuşağı – Mustafa Karakaya

Ulusal Kurmaca Finalistler

Metroist – Övünç Güvenışık
Terlik – Barış Sarhan
Takip – Burak Alanyalı
Senmova - Tuğçe Şen
İnsansılar – Akın Andırı

Uluslararası Belgesel Finalistler

Murat B. – Bijan Benjamin, Soner Ulutaş, Yan B. Peter
The Love Bureau – Catherina Monzani
A Casa dos Mortos – Debora Diniz
The Solitary Life of Cranes – Eva Weber
Lost World – Gyula Nemes

Uluslararası Animasyon Finalistler

Catharsis – Anders Michael
Schizofrenia – Agatha Hajdecka
Daniel’s Journey – Luis Zampra Pueyo
Ink – Justin Wallace
The Werepig – Sam

Uluslararası Kurmaca Finalistler

No Way Through – Alexandra Monroe, Sheila Menon
Pim, Pam, Pum – Anoni de Carlos, Asier Urbieta
Das Protokoll – Berter Orpak
Porque Hay Cosas que Nunca Se Olvidan - Lucas Figueroa
Ona – Pau Camarasa Garcia

Festival programı da açıklandığında buradan haberini alabilirsiniz. O zamana kadar Twitter üzerinden #izmirshortfilm hashtag’ı ile yapılan yayın üzerinden bazı kısa filmleri izleyebilirsiniz.

Bu yıl onuncusu düzenlenecek olan İzmir Kısa Film Festivali, alanında Türkiye’nin en büyük festivali olarak dikkatleri üstüne toplayan bir festivaldir. Türkiye’de kısa filmlere uluslararası dalda ödül veren ilk festival olma özelliğini 2000 yılından bu yana barındıran İzmir Kısa Film Festivali bu yıl onuncu kez kapılarını açıyor.

Her yıl belgesel, deneysel, kurmaca, animasyon gibi kategorilerde ulusal ve uluslararası kısa filmlere Altın Kedi Ödülü verilen festival bu yıl onuncu yıl şerefine geçmiş yıllardaki kazanan kısa filmleri de tekrardan izleyicilere sunacak.

Her yıl 8000′in üzerinde izleyiciye ulaşan en çok ziyaretçi çeken kısa film festivali olarak öne çıkan festival uzun uğraşlardan sonra Avrupa Film Festivalleri koordinasyonuna üye olarak kabul edilmiş ve Türkiye’de bu kategoride üye olan ilk festivaldir.

Gösterimleri Amerikan Kültür Merkezi Oditoryumunda gerçekleştirilecek festivalin finali 8 Kasım 2009 tarihinde Yaşar Üniversitesinde olacaktır.

Festivalin jürisi de oldukça değerli isimlerden oluşuyor:

Sadi Çilingir: Türkiye’nin en değerli sinema yazarlarından birisi olan Sadi Çilingir, bir çok filmde de basın danışmanı görevlerini üstlenmiştir. Kendi şahsi sitesi olan www.sadibey.com’u 2005 yılında yayına alan Sadi Çilingir ile ilgili daha fazla bilgiyi kendi sitesinden kendi ağzından edinebilirsiniz. http://www.sadibey.com/2007/05/17/sadi-cilingir/

Angela Haardt: Film küratörü olan Angela Haardt, Alman kısa film sineması için oldukça önemli bir isim. Alman yönetmen Goethe Enstitüsü bağlantıları ile Uluslararası İzmir Kısa Film Festivali jürisinde görev yapacaktır.

Beyhan Büyükyıldız: Ankara Film Festivali genel koordinatörü olarak görev almaktadır. Yeditepe Üniversitesi GSF Tiyatro bölümünde belirli bir süre araştırma görevlisi olarak da yer alan Beyhan Büyükyıldız’ın LinkedIn profiline buradan ulaşabilirsiniz. Ankara film festivali sitesine de buradan ulaşabilirsiniz.

Prof.Dr. Selahattin Yıldız: Film yönetmeni, sinema yazarı ve Marmara Üniversitesi GSF Sinema-Televizyon bölümü öğretim üyesi.

Tuna Kiremitçi: Türkiye’nin yeni nesil en ünlü ve iyi yazarlarından birisi olan Tuna Kiremitçi festival jürisinde yönetmen yönüyle yer alacaktır. Tuna Kiremitçi’nin yazıp yönettiği kısa filmi buradan izleyebilirsiniz. Ayrıca kişisel sitesine de buradan ulaşabilirsiniz.

Eray Makal: Türkiye’nin en ünlü tasarımcılarından birisi olan Eray Makal görsel iletişim tasarımı alanında sayılı isimlerden birisidir. Kendisi aynı zamanda Sabancı Üniversitesi Görsel İletişim Bölümü ve Bilgi Üniversitesi Reklamcılık Bölümü’nde öğretim görevlisidir. Kişisel sitesine buradan ulaşabilirsiniz.

Temel Gürsu: 113 film ve dizinin yönetmen koltuğunda oturmuş, bir kısmının da senaryosunu hazırlamış Türk sinemasının duayenlerinden birisi olan Temel Gürsu, deneyimi ve tecrübesiyle jüriye renk katacaktır.

3-8 Kasım tarihleri arasında siz de İzmir Kısa Film Festivaline göz atmak istiyorsanız Amerikan Kültür Merkezine uğrayabilirsiniz. Bir çok farklı kurumun sponsor olduğu İzmir’in en önemli uluslararası festivallerinden birisi olan Kısa Film Festivali, İzmirlilerin sıcak karşılamasını bekliyor…

Festival ile ilgili daha fazla yazıyı ve bazı filmlerin fragmanlarını, program açıklandıktan sonra buradan takip edebilirsiniz.

Ayrıca festival sitesine buradan: http://www.izmirkisafilm.org/

Facebook fan sayfasına buradan: http://www.facebook.com/group.php?gid=7626046857

Twitter hesabına buradan: http://twitter.com/izmirshortfilm ulaşabilirsiniz.

Cuma akşamı iş çıkışı sözleşildiği üzere gittiğimiz ve inanılmaz zevk aldığım film gibi ekşisözlük vari bir tanımlama yapabileceğim pek harikülade Tarantino baş yapıtı*.

10 yıldır tasarladığı bir filmin bu kadar mükemmel olması normal gerçekten. Tarantino’yu sevmeyenlerin bu adam hakkında görüşlerini kökünden değiştirebilecek bir film kesinlikle. Vahşet filmlerini hiç sevmem ama Tarantino’nun vahşeti de eğlencelidir be dostum. Öyle gidip Jigsaw vahşeti değil nihayetinde bu. Adam dalgasını geçiyor her türlü psikopatlıkla. Ve bunu yaparken eğleniyor. Filmlerini çekerken eğlendiğini hissedebiliyorsun zaten. Bunu From Dusk Till Dawn’da da hissediyorsun. Death Proof’ta da. Planet Terror’de de hissediyorsun. Tamam onun çektiği filmler değil ama sonuçta kadroda var ya o bile yeter. Zira Sin City’nin başarısında da onun payının olduğunu söylemek yanlış olmaz.

Filme geri dönecek olursak; iki gün üst üste iki defa gittiğimi söylersem aslında ne kadar beğendiğimi anlatmama yeterli olur. Sıkılmadan izleyeceğim filmler listeme ekleyeceğim yeni bir filmim oldu kısaca. O kadar eğlenceli çünkü. Ama bu eğlencesi komiklikten çok hayranlık uyandıran karakterlerinden kaynaklı. Ama ilk başından başlamak gerek.

Film oldukça uzun. 148 dakika kadar. Yani akşam saat 21.20′de girdiğimizde kabataslak 00.00′da çıkarsınız filmden. İlk yarısı ikinci yarısına nazaran daha durgun bir romanın giriş gelişme ve sonuç bölümlerinde olduğu gibi. Film ile ilgili spoiler vermeden dikkat edilmesi gereken yerleri belirtmek gerçekten zor bir iş hele karşınızda bu kadar güzel bir film varsa daha da zor. Filmin başlangıcı tam bir western filmi gibi. Filmin genelindeki müzik kullanımı inanılmaz derece güzel ve cuk oturan şarkılar, müzikler var. Karakterlerin ruh hallerini, beklentilerini, yapacaklarını, başından geçenleri betimleyen müzikler ve şarkılar filme ekstra puan kazandıran ve eğlenceyi arttıran öğeler kesinlikle.

Filmdeki karakterlerin ulusal betimlemeleri de inanılmaz derecede konularla bağlantılı işleniyor. Mesela Amerikalıların macerasever, hiçbir boktan anlamayan, artist, psikopat yapılarının yanı sıra; Fransızların duygusal, değerlerine bağlı yapısı ve Almanların insan tasavvurlarındaki incelik, katı görünüşleri, katı politik görüşleri, insanı baskı altına alabilecek yapıdaki sinir bozucu nezaketleri ve eğitime ne kadar önem verdikleri, İngilizlerin de Amerikalılardan aşağı kalmayacak ukalalıkları ama aynı zamanda bunu kibir ile birleştirmeleri ve soğuk kanlılıkları… Bunların hepsinin önizlemesi mümkün filmde.

Dikkatimi çeken bir diğer şey de filmin çok dilli olması. Fransızca, Almanca, İngilizce ve hatta İtalyanca bile var filmde ve bu dillerin inanılmaz net konuşulduklarını da söyleyebilirim. İngilizceyi zaten kolayca anlayabiliyorum (konuşmakta zorluk çeksem bile) ama Almancayı da bu kadar kolay anlayabileceğimi sanmıyordum. Bunun sebebi de oyuncuların gerçekten akıcı ama sade konuşmaları gerçekten. Kaliteli oyuncuların bir filmde kendini gösterebileceği önemli konulardan bir tanesi. Yeni yetme Şaya Löböff! ü buraya koysak inanılmaz sırıtır mesela. Yada Tobi The Spidey de aynı şekilde. Tarantino’nun oyuncu seçiminin üstüne yok sanırım. Yada oyuncuları manipüle etme yeteneği mi desek?

Brad Pitt‘ten çok Cristopher Waltz‘ın olmalı başrol kimliği. Mükemmel bir oyunculuk gerçekten. Psikopat SS Subayı rolü ne kadar zor olabilir ki diye sorulabilir tabi ama rolün hakkını tamamıyla veriyor gerçekten. Tek kelimeyle mükemmel. Shosanna rolündeki aktrist Mélanie Laurent büyüleyici bir güzelliğe sahip. Tam bir Fransız. Onun da performansı gerçekten güzel. Eli Roth “Basterds” ekibinin en psikopatı. Çok yakışmış. Hele bir sahnede kendinden geçişi var ki inanılmaz. Daniel Brühl “Good Bye Lenin!” den bildiğim başarılı bir Alman aktör. Aslında kendisi Alman bir anne ile İspanyol bir babanın çocuğu. İspanya’da doğmuş ama Almanya’da büyümüş ve sinema geçmişi olan bir ailenin çocuğu. Babası da yönetmenmiş.

Diane Kruger‘ın güzelliğini izlemek gerçekten inanılmaz bir zevk. Başka bir şey söylemek pek mümkün değil.

Ve Brad Pitt… Aldo The Apache… Filmde eğlence olsun diye rol aldığını belli eder bir yapısı var. Laubali konuşması. Yavşak Amerikan aksanı başarılı oyunculuğuyla birleşince ortaya güzel bir karışım çıkmış ve hiç kuşkusuz filmin en eğlenceli karakteri. Filmi izledikten sonra hak vereceksiniz kesinlikle. Bu kadroda olması filme artı katmış durumda çünkü komik karakteriyle Mr. America’yı yansıtıyor tam anlamıyla.

Sinemada izlenebilecek başarılı bir film kısaca Soysuzlar Çetesi. Vahşet arıyorsanız Jigsaw’u deneyin. Çünkü en az kanlı Tarantino filmlerinden birisi bu. Birkaç sahnede sadece manyaklıklar var o kadar. Sıcak havalarda ne yaparız diye düşünüyorsanız atın kendinizi gündüz sıcağında bir kapalı alışveriş merkezine ve filmi gündüz izleyin. Çıktıktan sonra da gidin güneşin batışını izleyip biranızı yudumlarken filmi düşünürken gülün.

Korku ve gerilim filmlerinin kimilerine göre başarılı kimilerine göre burnu tavanda gezen yönetmeni M. Night Shyamalan tarafından sinemaya aktarılacak olan Avatar isimli çizgi dizinin ilk fragmanı yayınlandı. Kadrosu şekillenen ve çekimlerine şu sıralarda devam edilen filmden ilk kareler birçok yerde yayınlanmıştı ancak 2010 yılınca çıkacak filmin fragmanı henüz hiçbir yerde yayınlanmamıştı. YouTube’da da yeni yayınlanmaya başlanan fragman film hakkında çok birşey belirtmese de bizleri heyecanlı bir yapımın beklediğini söyleyebiliriz.

Filmin en bilinen kişisi olarak Cliff Curtis’i söylersek çok da yanlış olmaz. Ateş Kralı Ozai rolünde göreceğimiz Cliff’in dışında kadroda doğal olarak birçok genç oyuncu yer alıyor.

27 Ağustos 2010 tarihinde ülkemizde gösterime girmesi planlanan Son Hava Bükücü’nün ilk fragmanı aşağıda:

Geçtiğimiz haftalarda haberini girdiğim Terminatör serisinin dördüncü filmi “Kurtuluş” dün gösterime girdi. Ön gösterim için davetiyem olmasına karşın, İstanbul’da olmadığım için gidemediğim filme dün akşam Balçova Kipa sinemalarında gittim.

Şu kadarını söyleyebilirim. Haberde kendisinden şüphe ettiğim için McG‘den özür diliyorum. Aksiyon filmi yapma konusunda gerçekten oldukça başarılı buldum kendisini en azından bu yapımında. Film boyunca sanırım aksiyonsuz sadece 3-4 dakika vardır. Geri kalan tüm zaman komple bir yıkım, vahşet, patlama… Güzel bir ses sistemine sahip bir sinemada gidilebilecek mükemmel bir aksiyon filmi olmuş. Christian Bale için söylenecek pek söz yok çünkü kendisi zaten kendisini kanıtlamış bir aktör ve yine karizması tavanda bir oyunculuk sergilemiş. Filmden önceki “Batman kostümü giyiyormuş şimdi puhaha” geyiklerini de bize yedirdi ayrıca.

Helena Bonham Carter toplamda 3 dakika gözüküyor zira bu 3 dakika da aksiyonsuz geçen dakikalara ait. Filmin son anlarında güzel bir süpriz de karşımıza çıkıyor ancak adı üstünde, süpriz ve bu sebepten söylemek pek yerinde olmaz.

Sam Worthington da yine oldukça başarılı bir performans ortaya koymuş. Bağırış, çığırışları ve isyankar Marcus Wright rolünü çok güzel üstlenmiş.

Moon Bloodgood‘a da değinmek lazım. Gözlerine bişi olmuş onun ( : filme gidince anlayacaksınız.

Filmin atmosferi gerçekten kaos ortamındaki Dünya’yı mükemmel bir şekilde yansıtıyor. Hele bir benzinlik sahnesi var ki kendisi zaten haber yazımızdaki fragmanda da mevcut ama sesle ve kocaman bir ekranla birleşince verdiği izleme keyfi inanılmaz derecede güzel. Robotların çıkarttığı sesleri ayaklarınızın altından bile hissedebiliyorsunuz. Bu sayede kendinizi filme daha da kaptırarak aksiyonun dibine vurmuş yapımla daha da bütünleşebiliyorsunuz.

Son günlerde Rijkaard’ın Galatasaray’a gelmesiyle başarısız olacağını iddia eden kişiler Barcelona’yı örnek göstererek “o kadro bende de olsa ben de şampiyon yaparım o takımı” geyiğini çeviriyorlar. Bunu biraz çevirdiğimizde “McG’nin sahip olduğu 100 küsür milyon dolarlık bütçe bende de olsa ben de aksiyonun dibine vururum” ortaya çıkıyor ama kazın ayağı öyle değil gerçekten. Her iki durumda da kadroyu yönetmek ve hayal gücünü gerçeğe dönüştürebilmek ayrı bir meziyet gerektirir ki bu meziyet gerçekten de McG’de varmış bunu göstermiş oldu kendisi. Zaten sinemaya birlikte gittiğim arkadaşlarımdan bir tanesi de kendisini “Super Natural“dan sonra zaten sevmeye başladığını ve bu film hakkında da şüphe etmediğini söylemişti laf arasında. Haklıymış.

Gidin, güzel bir sinemada güzel koltuklarda, güzel ses sistemiyle ve arka sıranızda film keyfinizi bizimki gibi bozmayacak ameleler olmadan filmi izleyin. Terminatör seviyorsanız, aksiyon seviyorsanız, robotların dötüne tekmeyi basanları izlemek istiyorsanız gidin.

Wicker Park, Acid House ve Lucky Number Slevin gibi başarılı yapımların başarılı yönetmeni Paul McGuigan yeni filmi ile bu hafta Türkiye salonlarında sinema severleri bekliyor. Bu hafta gösterime giren 6 yapım içerisinde kişisel olarak en çok dikkatimi çeken yapım olan “Push” yönetmenin eski referansları ve oyuncu kadrosu sayesinde izlemeye değer bir film olarak göze çarpıyor.

Her ne kadar süper güçlere sahip insanları konu alan bir yapım olsa da bu türü seven sinema izleyicileri arasında güzel bir noktaya gelebilecek potansiyele kadrosu ile sahip duruyor.

Kadrodaki 4 ana karakteri canlandıran oyuncuları Fantastic 4′un Johnny Storm’u Chris Evans, War of the Worlds’ün koca mavi gözlü kızı Dakota Fanning, Blood Diamond’ın Solomon Vendy’si Djimon Hounsou ve 10.000 BC’nin Evolet’si Camilla Belle.

Fantastik türdeki bir film olan Push, son zamanlarda üstüne çokça film üretilen bir senaryodan yola çıkıyor: Özel güçleri olan insanlar ve bu insanları bir silah olarak kullanmak isteyen devlet kurumları…

Bu hafta gösterime giren diğer filmler için buraya tıklayın.

Film fragmanı:

Sonumuz bu kadar betimlenirken hala neden yapay zeka üretmeye çalışıyoruz? İnsanın merak duygusunun ne boyutlara ulaşabileceğinin en büyük tasviri Terminatör, Eagle Eye ve Matrix gibi filmlerle işleniyor. Ve tabi unutmamak gerekir I, Robot. Bunlardan önce de Tron gibi ve hatta çok rezil bir film olsa bile “Makinedeki Hayalet” ile de yavaş yavaş zihnimize işletildi bu konular. Bu filmleri izleyenler artık gelecekte robotlar ile insanlar arasında bir savaş olacağı konusunda içten içe hemfikir. Bu tarz filmlerin dizi versiyonu ise Battlestar Galactica. Saylonlar ile insanlar arasındaki savaş en sonunda Matrix vari bir işbirliği ile sona eriyor ve son bölümleri izlemesem bile dünyayı buluyorlar(mış.)

Terminatör serisinin en çekici! yanı olan Arnold Bey, California valisi seçildi seçileli çok fazla yapımda gözükmez oldu. Bunda şu anki işinin yanı sıra ilerlemiş yaşının da katkısı vardır. Ve son film olan Terminatör Kurtuluş’ta da kendisi artık yok. E haliyle geleceğe geri gidildi ve Judgement Day’in ertesinde yaşananları anlatmak gerekliydi.

Yönetmen, Çarli’nin Melekleri filmlerinin ve We Are Marshall filminin yönetmen koltuğunda oturan McG. Çarli filmlerindeki görsel efektleri aklınıza getirince Terminatör’ün altından kalkabilecek mi diye düşünebilirsiniz. Ancak filmin teaser’larını gördükçe bu konuda pek de şüphe kalmıyor.

Film 21 Mayıs 2009 günü Amerika’da gösterime giriyor. Ancak Türkiye gösterim tarihi 5 Haziran 2009. Ve 28 Mayıs 2009 günü Türkiye galası İstanbul’da gerçekleşecek.

Makinelere karşı olan savaşlar her zaman sinemaseverlerin ilgisini çekmiştir. Burada soru bu ilginin boşa çıkıp çıkmayacağı. Bunun da cevabını filmi izledikten sonra görebiliriz.

Oyuncu kadrosunda son Batman Christian Bale ve Sam Worthington var. Helena Bonham Carter da kadroda olan ünlü isimler arasında belirtmeden geçmeyelim. Ama hayır Tim Burton yönetmiyor neyseki ( :

Filmin 4 dakikalık uzun fragmanı:

1 yılı aşkın bir süredir fragmanları ile kendimizi avutup duruyoruz, sürekli “gelsin de gidelim abi ya” şeklinde muhabbetini yaptığımız belirli birkaç filmden birisiydi Uzay Yolu. Babalarımızın zamanında moda olmuş, teknolojiye ön ayak olmuş bir film serisi halinde hayatımıza girmiş ve herkesin ucundan kıyısından yakalayarak seyrettiği ve bildiği bir efsane olmayı başarmıştı kesinlikle. 90′lı yıllardaki dizisi ile de hayatımızda olmaya devam etmiş ve açıkçası hayal gücü kıtlığı yaşayan Holywood’un diziler ile para kazanma yolunu açmıştı Star Trek. Her zaman denir ya “Çok tutan şeyi sürekli tuttur ta ki boku çıkana kadar.” İşte burada olan şey de bu aslında. 70′lerden başlayarak sürekli hayatımızda yer almış bir seri. 90′lı yıllar bokunun çıkartıldığı zamanlardı kesinlikle. Açıkçası ben çok hatırlamıyorum ama dizisini hatırlıyorum garip karakterler, farklı gemiler ile varlığını sürdürüyordu dizi. Dediğim gibi bokunun çıktığı yıllardı. Tam da burada “temcit pilavı” stratejisi giriyor devreye. Bir şeyden iyice soğut izleyiciyi. En deli fanları bile artık yaka silker olsun. Ardından çok sağlam bir adam, çok sağlam bir yapımcı ile tekrardan efsaneyi canlandır, feci geri dönüşler alarak başarını katla. Çünkü olması gerekeni değil de bir süredir temcit pilavı gibi olan şeyi birazcık adam edersen zaten başarılı sayılırsın her konuda. Çünkü beklentiler en aşağıya çekilmiş olur bir kere.

Gereğinden fazla uzun bir giriş paragrafı olduğu konusunda hem fikir olduğumu belirtmem gerek. Şimdi bu söylediklerim sonrasında beklentilerinizi çok aşağıya çektiğimin de farkındayım ve kötüleyeceğimi bekliyorsunuz filmi. Ama hayır. Bu filmi kötüleyemem. Efsanenin ilk başlangıcını tekrardan çeken bir film olması ve kanlı canlı olması, gerçekçi olması (senaryodaki teknoloji anlamında değil tabi) ile Batman Begins’e benzetebiliriz Star Trek’i. Cristopher Nolan nasıl Batman’in karizmasını yukarılara taşıdıysa J.J. Abrams da Kaptan Kirk’ün karizmasını hakettiği yere geri getirdi. Ve bunu senarist kankaları Alex Kurtzman ve Roberto Orci ile birlikte başardı. Sanırım artık Abrams’ın yaptığı işlere tarafsız gözle bakamayacak bir duruma geldim. Çünkü yaptığı işler o kadar doğru ki adam yere tükürse çok karizmatik tükürüyor diye alkışlarım sanırım. Aklıma başka bir örnek gelmediği için bunu söyleme gereği duydum affınıza sığınıyorum.

Peki neydi Abrams’ın doğruları? Çok da tartışmaya gerek yok tabi beğenmeyenler de olabilir ancak ilk kez onun adını Alias dizisinde dizinin sonunda “Producer J.J. Abrams” ile görmüştüm ve Alias’tan sonra Lost ile çıktı karşımıza. Ardından MI:3 yönetim ekibinde yine Star Trek kadrosu vardı senarist ve yönetmen olarak. Ve sonrasında Cloverfield geldi, ki tam geldi. Son olarak Fringe ile duyduk adını ve birçok kişinin Fringe’i ilk izlemesinin sebebi J.J. Abrams’tı.

Uzun bir J.J. Abrams öyküsünü andırdı Star Trek yazısı ancak yönetmen koltuğundaki kişinin ne kadar doğru bir tercih olduğunu belirtmek adına kariyerinden temel taşları yazmak gerekirdi. Filme gelirsek herkesin fragmanlarda “oha bu Sylar lan!” dediği son zamanların çıkış yapan aktörlerinden Zachary Quinto Mr. Spock rolü için biçilmiş kaftan olduğunu gösterdi bize. Büyük burunlu Spock gerçekten başarılı bir oyuncu tercih olduğunu filmde kesinlikle kanıtladı. Gerçekten 2008′in en karizmatik kötü karakteri seçilmekte haklı bu adam.

James Tiberius Kirk rolünü ise çok fazla adını duymadığım, sadece  Just My Luck’ta izlediğim 1980 doğumlu aktör Chris Pine kapmış. Modern ve genç Star Trek kadrosundaki en şanslı asker olduğunu söylemeye hiç gerek yok zira Star Trek’i bilenler bu kadar hızlı yükselen başka bir asker görmemişlerdir hayatlarında ( :

Film karakterlerinin eski ve yeni halleri de çok benziyor gerçekten birbirine. Başarılı seçimler olduklarını görsel olarak da bu şekilde teyit edebiliriz sanırım.

Filmin kötü karakteri ise film esnasında sürekli bana “ulan ben bu herifi bir yerden tanıyorum ama neyse” şeklinde tepkiler verdirten ve sinema çıkışı eve döndüğümde açıp kim olduğuna baktığım ve “haaaaaaa” nidaları ile ismini haykırdığım Eric Bana imiş. Makyajı o kadar güzel yapmışlar ki ancak ve ancak Eric Bana’nın o bön bakışları ile bu adamı bir yerden çıkartacağım hissine kapılabiliyordum ki onda da başarısız oldum. Ama aklımda sürekli olarak bu rol için sanırım Amaury Nolasco aka. Fernando Sucre de çok yakışırdı gibisinden cümleler de dolaşmadı değil.

Böyle lansmanı büyük yapılan projelerde fazla ismi duyulmamış oyunculara yer vermek her baba yiğidin harcı değildir belirtmek gerek. Zachary Quinto hadi bir yere kadar karizması ile kurtarabilirdi ama Chris Pine’ın performansı gerçekten soru işaretleri oluşturacaktı. Ve devam filmi de çekileceği için baştan doğru bir seçim yapılması gerekmekteydi. Neyseki kadro, filmi gerçekten çok başarılı bir şekilde izleyiciye aktardı. Burada sözüm tabiki Eric Bana, Bruce Greenwood yada Karl Urban‘a değil tabiki. Tabi Abrams oyunculara sınıf atlatmakta oldukça başarılı bir isim orası ayrı.

Sonuç olarak film boyunca sürekli efektler, müzikler, güzellikler ile oldukça eğlendim ve gerçekten Star Trek’in ruhunu ilk defa anlayabildim. Bizim için gelen bu bilmem kaçıncı şansı temcit pilavı sonrası başarıyla veren Star Trek’i gidip görmenizi kesinlikle tavsiye ediyorum. Zira hafta içinde tekrar gidebilirim ben de.

Star Trek Seansları için Google size yardımcı olabilir buradan buyrun: Google Sinema

Disney Pixar yapımı olan ve Pete Docter’ın yönetmen koltuğunda oturduğu yeni animasyon filmi “Yukarı Bak – Up” 3 boyutlu formatıyla, 62. Cannes Film Festivali’nin 13 Mayıs 2009 Çarşamba günü gerçekleşecek açılış töreninde gösterilecek film olacak.

Up, macera hayali ile evine binlerce balon bağlayıp Güney Amerika’ya yol alan 78 yaşındaki Carl Fredricksen’in başından geçen olayları anlatıyor. Bir komedi animasyon filmi olan Up’ta Carl’ın ve hayatı boyunca yaşamak istediği macera hayalini gerçekleştirmek için evine binlerce balon bağlayıp Güney Amerika’nın vahşi doğasına doğru yolculuğa çıkan 78 yaşındaki baloncu Carl Fredricksen’ın hikayesinin anlatıldığı yeni bir komedi.

Daha önce  “Sevimli Canavarlar” animasyon filmini yöneten ve Pixar’ın ilk animasyon sinema filmi Oyuncak Hikayesi’nin hikayesi ve karakterlerinin geliştirilmesine katkıda bulunan ve animasyon şefi olarak görev alan Pete Docter’a Up filminde yardımcı yönetmen olarak Bob Peterson eşlik ediyor.

Up 16 Ekim 2009 günü Türkiye’de Türkçe dublajlı olarak gösterime girecek.

İlk kez bir animasyon filmi 3D olarak Cannes Film Festivali’nin açılış töreninde gösterilecek.

Lock, Stock and Two Smoking Barrels, Snatch gibi aksiyon filmlerine imzasını atan ingiliz yönetmen Guy Ritchie‘nin 27 Mart 2009′da gösterimdeki yeni filmi RocknRolla‘yı az önce izledim. Bir süredir aklımda olan bir filmdi ancak ne zaman izleyeceğime karar veremiyordum.

Yaklaşık 1 ay önce arkadaşımda filmi gördükten sonra sadece başını izledim ve “dur yönetmeni tahmin edeyim… Guy Ritchie” tepkisi ile filmin 2 dakikalık bölümünü izledim. Farklı birşey yapmayacak mı bu adam anlamadım. Evet aslında bu onun imzası ancak sürekli bunu yapması bir yerden sonra sıkıcı olabiliyor. Çekimler, karakterler, Londra’nın 3 halinden birisini sinemaya taşıması ,ki bu haller film betimlemelerinin sırasıyla Nothing Hill, 28 Days Later ve Snatch olduklarını belirtmem gerek, ile imzasını atıyor sürekli. Ben buyum bu işi iyi kıvırıyorum değişikliğe de gitmeyi düşünmüyorum mesajı sanırım.

Taş vücutlu spartalılardan aklımızda kalan ama aslında çok daha sağlam yapımlarda rol alan Gerard Butler‘ı bu sefer kendisine kanka seçmiş Guy Ritchie. Jason Statham‘ı kankalıktan azad ettikten sonra Clive Owen‘ı da denemişti. Ama sanırım sürekli değişik kişilerle çalışmanın büyüsüne kapıldı sonunda.

Thandie Newton‘ın bir kez daha ne kadar güzel ve çekici bir kadın olduğunu da anladım bu film ile. En son Norbit ve Run Fatboy Run‘da izlemiştim sanırım ve o filmlerde de kendisini izlettirmişti güzelliği ile. Oyunculuğuna yorum yapamayacağım zira sadece iç çekerek izliyordum onu. Norbit ne şanslı adamsın!

Film hakkında çok fazla şey söylemeye gerek yok çünkü Guy Ritchie’nin en azından Lock, Stock & Two Smoking Barrels ve Snatch filmlerini izleyenler filmin gidişatını çok kolay çözebiliyorlar. Ama yine de izlettiriyor kendisini film tıpkı az önce saydığım yapımlar gibi bu filmi de tekrar izleyeceğim çünkü o hızlı konuşmaları tam olarak anlayabilmek ve esprileri daha güzel yakalayabilmek için bu kesinlikle gerekli. Sinemada gidilebilitesi olan bir film tabiki.Filmin ikincisi de “The Real RocknRolla” ismi ile gelecekmiş izlenimi uyandırıyorlar filmin sonunda şu anda öyle bir proje yok sanırım ama bekleyip görmekte fayda var.

Fragman:

[sevenload Rw8nOjm]

Watchmen

V for Vendetta çizgi romanının yaratıcıları Alan Moore ve Dave Gibbons’ın hikayesinden yola çıkılarak filmi çekilen Watchmen haftanın en dikkat çekici yapımı. 2 saat 46 dakikalık filmin maliyeti 200 milyon doların üzerinde.

He Was A Quiet Man

Frank A. Cappello’nun yönettiği ve Christian Slater, Elisha Cuthbert, William H. Macy ile Sascha Knopf’un oynadığı “Sıradan Bir Gündü” (He Was A Quiet Man), de bugün gösterime giren iddialı filmlerden. İlginç olan ise 2007 yılında çekilen filmin ancak 2 yıl sonra ülkemizde gösterime giriyor olması…

Gran Torino

Clint Eastwood’un hem yönettiği hem oynadığı Gran Torino filminde, Eastwood’a, Christopher Carley, Bee Vang, Ahney Her, Brian Haley ve Geraldine Hughes eşlik ediyor.

Gökten Üç Elma Düştü

Yönetmen Raşit Çelikezer‘in “Gökten Üç Elma Düştü” filminde, Köksal Engür, Bennu Yıldırımlar, Kürşat Alnıaçık, İsmail Hacıoğlu, Serhat Nalbantoğlu ve Yeşim Gül rol alıyor.

Gnomes and Trolls

Bu haftanın animasyon film alternatifi olan Gizli Oda’nın (Gnomes&Trolls) yönetmeni Robert Rhodin.

Yaşam Arsızı

Haftanın ikinci Türk filmi ise  yönetmen Yasemin Alkaya’nın yeni filmi ”Yaşam Arsızı”. ”Kurt Kanunu”, ”Mum Kokulu Kadınlar”, ”Ölmeye Yatmak” filmlerindeki rolüyle çeşitli festivallerden ”En İyi Kadın Oyuncu” ödülü ile dönen Yasemin Alkaya’nın, yapımcı ve yönetmen olarak gerçekleştirdiği ikinci çalışması.

İlk filmi oldukça fazla tutulan Monsters Inc‘in yeni filminin yapılacağı dedikodusu BlueSkyDisney isimli blogtan tüm internete yayılmaya başladı. En güzel animasyon filmlerden birisi olan Monsters Inc’in yeni filmi için yönetmen Pete Docter 16 Ekim 2009′da gösterime girecek animasyon filmi Up‘tan sonraki tüm işlerini ertelemiş ve çıkış tarihi olarak 2013′ü göstererek Monsters Inc. 2′yi yapmaya koyulacakmış.

Tüm söylenti haberlerine aşağıdaki linklerden bakabilirsiniz:

http://www.imdb.com/name/nm0230032/news#ni0694195

http://pixarplanet.com/blog/

http://blueskydisney.blogspot.com/2009/02/just-what-docter-ordered.html