Yapımcılığını yaptığı filmler ve diziler, yönettiği yada senaristliğini yaptığı diziler veya filmler gittikçe daha fazla izlenen bir adam olan J. J., sinemanın ustaları arasına adını yazdırmaya gerçekten çok yakın.

Adını ilk olarak Alias dizisiyle duyduğum Abrams, efsane dizi Lost‘un da yapımcılığını yapmakta. Ve şu anda yeni bir X-Files efsanesi olma yolunda emin adımlarla ilerleyen Fringe adlı dizide de yine aynı rolü üstlenip sadece isim referansı ile bile çok büyük bir reklam yapmıştır. Kabul etmek gerekir ki Fringe ilk çıktığı dönemde kimse için birşey ifade etmiyorken yapımcısının J. J. Abrams olduğunun duyulmasının ardından geniş kitlelerce takip edilmeye başlanmış ve başarılı olduğunu da bu referanstan sonra kabul ettirmiştir.

Bunlardan da öncesi vardı tabiki Abrams’ın kariyerinde. En önemlilerinden birisi de Bruce Willis, Liv Tyler, Ben Affleck gibi isimleri kadrosunda barındıran bir Michael Bay filmi: Armageddon. Senarist olarak Armageddon‘da görev alan J. J. Abrams, Mission: Impossible III‘ün de senaristliğini yola artık beraber devam edeceği kankaları Alex Kurtzman ve Roberto Orci ile birlikte yazmış ve aynı zamanda bu filmi yönetmiştir de.

Alias, Lost, Fringe derken bir bölüm de Avatar: The Last Air Bender isimli çizgi dizide yazar olarak görev alan Abrams, yanlış hatırlamıyorsam 2. sezon “Toprak”ta “Drill” isimli bölümün yazarlığını yapmış. Yine severek takip ettiğimiz bir dizide daha Abrams etkisi görülüyor.

Film yapımcılığı kariyerindeki en başarılı işi ise hiç kuşkusuz ülkemizde “Canavar” adı ile gösterilen Cloverfield. Matt Reeves‘in yönettiği film el kamerası ile çekilmiş hissi uyandıran bir baş yapıt olma özelliği taşıyor. Film ile ilgili Fikret Karakurt’un yazdığı yazı da burada.

Cloverfield’dan sonra bizi asıl merak uyandıran yapım ise Abrams’ın bu sefer yönetmenlik koltuğunda oturduğu bir yeniden çekim olan Uzay Yolu. Star Trek‘in yeniden çekiminin ikinci bölümünün de geleceği duyurulmuş onu da belirtmeden geçmek olmaz ve Abrams bu ikinci filmde bu sefer yapımcı olarak karşımıza çıkacak. Star Trek’in blogumuzdaki yazısına da buradan ulaşabilirsiniz.

Henüz çok fazla yapımda görev almayan ancak adını duyuran ve oldukça da başarılı bir yapımcı/yönetmen/yazar olan Abrams, ailesinden gelen yeteneği nasıl kullanacağını iyi biliyor hiç kuşkusuz. Bundan sonra da çevresindeki başarılı insanlar ile ,ki bu insanlar Alex Kurtzman, Roberto Orci, Matt Reeves gibi isimler, daha da başarılı yapımlara imza atabilir ve sinemanın en büyük isimlerinden birisi olabilir.

Filmler ve bu filmlerdeki rolleri:

• Armageddon, senarist
• Joy Ride, senarist ve yapımcı
• Mission: Impossible III, yönetmen ve senarist
• Gone Fishin’, senarist
• Forever Young, senarist
• Regarding Henry, senarist
• Taking Care of Business, senarist
• Star Trek, yönetmen/yapımcı
• Cloverfield, yapımcı

Sinemada gitmediğime sevindiğim bir film oldu dersem bu kesinlikle filmin kötülüğünden olmayacaktır. Film o kadar duygusal patlamalara müsait ki kendinizi salya sümük ağlarken bulabilirsiniz. Uzun zamandır bilgisayarımda duran ve izlemeyi sürekli ertelediğim filmlerden birisiydi Seven Pounds. Filmi izleyen 3 kişiden 2′si kesinlikle izlemem gerektiğini ve mükemmel bir film olduğunu, resmen insanı dağıttığını söylemişti. Hakları varmış film gerçekten darmadağın ediyor.

Will Smith, The Pursuit of Happyness‘dan sonra tekrardan bir drama filmi ile karşımıza çıktı. İzlediğim ilk filmi “Bad Boys” olan ardından “Indepence Day” gibi bir komedi! filminde rol alan ama her oyunculuk deneyiminde kendisini daha da sevdiren, müzik kariyeriyle olmasa da aktörlüğüyle ön plana çıkan bir adam kendisi gözümde. Eğlencelik şarkıları olduğunu kabul etmek gerek tabiki ve hatta Wild Wild West zamanında albümünü dinlemişliğim de vardı ve eğlenceliydi. Amerika’da ilah gibi sevilmesi de sanırım çok yönlü bir sanatçı olmasından ve gerçekten samimi duruşundan kaynaklı.

Film kariyeri boyunca, hep tek tip adamı canlandıran aktörlerden birisi olmak istememesi ve “bakın bende bu yetenek de var” diyerek farklı karakterleri de başarıyla canlandırabilmesi onun en önemli yeteneği sanırım. Yoksa kimse kepçe kulaklarına bakıp da onu sevmiyordur. Oyunculuk tarzını değiştirmesi, eski tip komik siyah adam rolünü bir kenara bırakmasına da engel değil hiç kuşkusuz. Oynadığı Hancock karakteri ile de kendini bir kez daha başarıyla hatırlatmıştı zaten “oyunculuğumun üstüne koyarım, sürekli geyik yapmadan da komik olabiliyorum” da demişti.

Ama bu son izlediğim film… Bu bambaşka birşey. Hayatının anlamını yitirmiş birinin gözbebeklerindeki parıltının nasıl yok olabildiğini gösteriyor adeta. Ve film boyunca yüzündeki o sahte olduğunu en baştan belirten 32 diş sırıtışıyla da insanların aslında yüzünüze gülerken ve güçlü görünmeye çalışırken ne kadar boş! kaldıklarını da gösteriyor. Mükemmel bir oyunculuk.

Filmin konusunu film boyunca tahmin etmeye çalışıyorsunuz. Doğru tahmininizi saklamaya çok da fazla niyeti yok aslında filmin(en azından ben doğru tahmin etmiştim herşeyi). Biraz merak uyandırıp, ardından inanılmaz bir çarpıcılıkla filmi noktalamak gerçekten yönetmenin sadist duygularını dışa vurmaktan başka birşey olamaz. İlk baştaki sahnede nefret ettiğiniz adamı bir anda dünyanın en masum suçlusuna! dönüştürmek sadece senaryo ile olabilecek birşey değil. Bunda İtalyan yönetmenin de hiç kuşkusuz Will Smith kadar payı var. Biraz daha detaylı açıklamak gerekirse The Pursuit of Happyness’ın yönetmeni de aynı: Gabriele Muccino. Bu ikili birbirinden güzel iki iş yaptı. Kesinlikle izleyin. Klasik olacak ama mendiliniz yanınızda olsun.

Holywood artık özgün senaryolar bulamayınca önce çizgiromanlara sonra da oyunlara yönelmeye başladı. Superman ile başlayan gelenek günümüze kadar geldi ve Street Fighter, Mortal Kombat gibi filmlerin de çekilmesine vesile oldu. Ve hatta yapımı süren bir çok oyun uyarlaması sinema filmi de önümüzdeki dönemlerde bizi sinema salonlarına buyur edecek. Ancak oyun tarihinin en iyi oyunlarından birisi olarak kabul edilen bir oyun bu şerefe nail olamayacak. Max Payne, Silent Hill, Resident Evil gibi oyunları filmleştiren Holwood nasıl olduysa Half Life’ı unuttu. Belki Counter Strike’ın filmini çekerler ancak Half Life yine de gölgede kaldı.

İşte bunu gören Purchase Kardeşler (ki kendileri gerçekten kardeş mi hatta soyadları gerçekten Purchase mi bilmiyorum) Half Life 2 için 2 kısa filmlik bir mini dizi yaratmışlar. İlk bölümü yayınlanan mini kısafilm dizisinin (miniğin miniki! kıvamı) devamı ne zaman gelecek bilmiyorum. Tabi son olarak belirtmek de lazım: 1.yi görmeden 2.yi beklemeyin.